Bas van der Voort

Met beide benen op de grond

Tag: SP Oss (Pagina 1 van 8)

Onrust: kunstgrasvelden met rubbergranulaat

Donderdag 7 september bespraken wij in de commissie de onrust die ontstaan is over sporten op kunstgras. De onderstaande tekst heb ik toen uitgesproken.

Voorzitter, sinds het wetenschappelijke programma Zembla de onderzoeksresultaten van de Vrije Universiteit Amsterdam (VU) naar buiten bracht, is het onrustig.

Wat is nou dat rubbergranulaat? Rubbergranulaat is fijngemalen rubber, meestal afkomstig van autobanden. Het granulaat wordt gebruikt voor het instrooien van kunstgrasvelden omdat het veld hierdoor dezelfde eigenschappen krijgt als een gewoon grasveld. En dat is natuurlijk een voordeel. Maar dat is niet de enige reden: het is de goedkoopste manier om velden in te strooien en tevens banden te recyclen. De bandenbranche is hier natuurlijk blij mee. Logisch: de afgedankte banden vertegenwoordigen weinig economische waarde, behalve als de banden vermalen en doorverkocht kunnen worden. Het is diezelfde bandenbranche die stevig lobbyde om het rubbergranulaat niet onder de strenge consumentennorm te laten vallen. Die norm is 100 tot 1000 keer strenger dan de huidige norm. De economische belangen gaven de doorslag.
De Europese Commissie heeft het voornemen om het rubbergranulaat onder de consumentennorm te laten allen. En dat doet zij natuurlijk niet voor niets; namelijk ter bescherming van mens, dier en milieu. Het voorzorgbeginsel wordt gehanteerd.

Rubbergranulaat valt niet onder microplastics omdat de korrels groter zijn dan 5 mm. Op een veld liggen gemiddeld 22.000 (!) versnipperde autobanden. Door verwering (UV, regen, wind en wrijving) erodeert rubbergranulaat tot micro- en nanoplastic, met negatieve gevolgen en risico’s voor het milieu. Diverse onderzoeken tonen dit aan. Vanuit de Wet Milieubeheer hebben gemeenten een zorgplicht opgelegd gekregen. Het is de vraag of de gemeente Oss aan die zorgplicht voldoet. De SP sluit zich in deze aan bij het onderzoek van branchevereniging Sport- en Cultuurtechniek die hier eerder al voor waarschuwde. De schadelijke stoffen (PAK’s) zitten immers opgesloten in de korrels, maar komen door eroderen vrij en belanden zo in het milieu. Wat doet de gemeente Oss om dit te voorkomen?

Het RIVM en het ECHA (European Chemicals Acency) adviseren tevens om de norm voor rubbergranulaat strenger te maken. De onderzochte Osse velden voldoen niet aan de strenge consumentennorm. Die norm is nog niet formeel vastgesteld, maar dit zit er wel aan te komen.

De SP vraagt zich dan ook hardop af of de 0-optie van het college – het niets doen – verstandig is. Gezien de zorgen uit de maatschappij, de zorgplicht volgens de Wet Milieubeheer, het voornemen en advies van diverse instanties om de norm aan te scherpen, lijkt het de SP meer dan verstandig om hier actief op voor te sorteren. Uiteraard moet de sport doorgang vinden, maar waarom zou je velden die aan vervanging toe zijn niet met andere materialen instrooien? Anticiperen op wat komen gaat en het voorzorgbeginsel hanteren is waar de SP voor pleit.

Maximale ondersteuning voor verenigingsleven NOK

Cafézaal De PetjesBar in Overlangel is op woensdag 9 augustus afgebrand. Dit is een groot drama voor de ondernemer zelf. De PetjesBar is een belangrijke ontmoetingsplek van Neerloon, Overlangel en Keent waardoor ook vele verenigingen direct getroffen zijn door de brand. Zij zijn letterlijk dakloos geworden.

De SP vindt het belangrijk dat er op de korte termijn een oplossing komt voor de vele verenigingen. Continuïteit van het verenigings- en gemeenschapsleven is wat de SP betreft de eerste prioriteit. Wanneer het verenigings- en gemeenschapsleven geen doorgang kan ondervinden werkt dit verlammend voor de verenigingen, vrijwilligers en leden. De SP is dan ook verbaasd over de uitspraken die wethouder Wagemakers (VVD) deed in de diverse media, waarin hij stelt dat verenigingen in het parochiezaaltje of in de vervallen voormalige school terecht kunnen. Dit is geen volwaardige tijdelijke oplossing: de SP wil maximale ondersteuning voor het verenigingsleven van NOK. Vele verenigingen hebben aangegeven mee te willen denken en letterlijk de handen uit de mouwen te willen steken bij het creëren van een passende oplossing.

De SP stelt dan ook de volgende vragen aan het Osse gemeentebestuur:

  1. Is het college het met de SP eens dat het parochiezaaltje en het voormalige schoolgebouw slechts een acute oplossing biedt, maar dit niet gezien kan worden als volwaardig tijdelijk alternatief? Waarom wel/niet?
  2. De SP wil dat het college maximale (regel) flexibiliteit en medewerking verleent aan verenigingen, zodat zij hun activiteiten voort kunnen zetten. Denk bijvoorbeeld aan soepel verlenen van een tapvergunning, het tijdelijk wijzigen van een bestemmingsplan of het gedogen van ander gebruik van vastgoed. Hoe kijkt het college hier tegenaan? Wat gaat het college doen?
  3. De SP wil dat het college constructief met de gemeenschap in overleg gaat om op korte termijn met een gedragen oplossing te komen. In het belang van verenigingen is snel handelen gewenst. Gaat het college dit doen? Op welk termijn verwacht het college met een oplossing te komen?

Namens SP-fractie,

Bas van der Voort

Een gemiste kans voor Oss: het raadgevend referendum

Het vertrouwen in het openbaarbestuur en de politiek neemt al jaren af in Nederland. Er zijn diverse oorzaken aan te wijzen voor de afname van vertrouwen in onze bestuurders en politici..

Een veelgehoorde theorie is dat de burger verder van het bestuur en de politiek is komen te staan. Men voelt zich veelal niet vertegenwoordigd door de gekozen volksvertegenwoordiging. Men spreekt in dat geval over de kloof tussen burger en politiek, het zogenoemde kloofdenken. Men stelt dat de verkozen volksvertegenwoordiging tekort schiet en heeft kritiek op het democratisch gehalte van besluiten. De volksvertegenwoordiging wordt immers slechts eens in de vier jaar verkozen. Deze vorm van de representatieve democratie is wettelijk ingebed.

Mensen die actief opkomen voor hun belangen en eigenaarschap voelen, om hun wijk, buurt of dorp te verbeteren, is toch iets om trots op te zijn?

Wanneer de theorie van het kloofdenken omarmt wordt, kan gezocht worden naar het dichten van de kloof. De meest gehoorde reactie is het toevoegen van directe democratie. Er zijn hier tal van voorbeelden van en vaak is de gemeente de proeftuin van pilots op het gebied van burgerparticipatie. Een woud van termen wordt hiervoor gebruikt; burgerparticipatie, doe-democratie, directe democratie, burgerinitiatieven enzovoorts. Allemaal termen die gericht zijn op het verkleinen van de kloof tussen overheid en burger. Natuurlijk is de SP voorstander van het verkleinen tussen de afstand tussen overheid en burger. Want wat is er verder mis met burgerparticipatie? Mensen die actief opkomen voor hun belangen en eigenaarschap voelen, om hun wijk, buurt of dorp te verbeteren, is toch iets om trots op te zijn? Toch zit er een schaduwkant aan deze vormen van ‘nieuwe democratie’. Zo toont onderzoek aan dat migranten, laaggeletterden, lager opgeleiden en inwoners met een lagere economische status zijn ondervertegenwoordigd bij alle vormen van burgerparticipatie. Daartegenover staat vast dat vooral de hoger opgeleide, oudere blanke man met een goed inkomen oververtegenwoordigd is in burgerparticipatievormen. Deze zogenoemde participatie elite is prima in staat om de wegen binnen ons publieke bestel te bewandelen. Het zijn vaak de brievenschrijvers en insprekers in raden die toch al betrokken zijn bij het publieke proces van beïnvloeding en besluitvorming. Veel lastiger is het om de ondervertegenwoordigde groepen te laten meedoen in vormen van burgerparticipatie, waaronder bij het raadgevend referendum. Wat dat betreft kunnen veel vormen van burgerparticipatie de toets der kritiek niet doorstaan, er mag publiekelijk getwijfeld worden aan de democratische legitimiteit van dergelijke initiatieven. Moeten we dan helemaal afzien van het raadgevend referendum? De SP vindt van niet. Het is natuurlijk altijd goed als mensen gezamenlijk opstaan om hun eigen leefomgeving een stuk beter te maken en daar ook verantwoordelijkheid voor willen nemen. Dat verkleint inderdaad de kloof tussen bestuur, politiek en burger. Daarnaast worden dergelijke initiatieven vaak breed gedragen binnen hun straat, buurt, wijk of dorp. Het is de vraag of besluiten in de gemeenteraad altijd zo breed gedragen worden door de samenleving.

Politici moeten alleen niet bang zijn voor burgerinitiatieven, zolang ze de positie van minderheden en de toets van duurzaam beleid niet uit het oog verliezen, is er weinig om zorgen over te maken.

Het gevaar van burgerinitiatieven is dat initiatiefnemers onbewust meestal onvoldoende rekeninghouden met de belangen en positie van minderheden. De lokale overheid doet er goed aan om burgerinitiatieven aan te moedigen, maar doet er verstandig aan de definitieve besluitvorming in de gemeenteraad te laten liggen. Door het inbouwen van voldoende ‘checks en balances’ wordt bijgedragen aan het versterken van de positie van minderheden. De gemeenteraad is per definitie gekozen om een zorgvuldige belangenafweging te maken waarbij recht gedaan moet worden aan het raadgevend referendum zonder minderheden uit het oog te verliezen. Uiteraard stelt de raad ook kaders op waartussen initiatieven genomen kunnen worden. We moeten dit soort kaders niet dichtregelen waardoor breed gedragen initiatieven bij voorbaat kansloos zijn. De kaders moeten juist zo vormgegeven zijn dat ze duidelijk, uitnodigend en motiverend zijn om een initiatief op te starten. De raad is het instituut dat zorg draagt voor de uiteindelijke goedkeuring, zij is immers ook het hoogste orgaan binnen de gemeente.
Door het toevoegen van directe democratie aan de representatieve democratie ontstaat een hybride systeem waar beide vormen elkaar versterken en controleren. Dit is een prima methodiek om inwoners meer te betrekken bij hun leefomgeving. Politici moeten alleen niet bang zijn voor burgerinitiatieven, zolang ze de positie van minderheden en de toets van duurzaam beleid niet uit het oog verliezen, is er weinig om zorgen over te maken. De SP is dan ook voor het opstellen van een referendumverordening in Oss.

Een gemiste kans voor Oss. Een aantal politieke partijen heeft de kans op een referendum verordening op voorhand afgeschoten, zonder te kijken naar de mogelijkheden. Dat is een gemiste kans voor de Osse democratie. – Bas van der Voort


Spreektekst welke ik uitgesproken heb in de commissievergadering van 29 juni 2017. – Referendumverordening gemeente Oss: raadgevend referendum.

Pagina 1 of 8

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén