In 2007 heeft Nederland het VN-verdrag ”inzake de rechten van personen
met een handicap” ondertekend. De SP was en is hier groot voorstander van.

Wat is nou de kern van het verdrag?
Het verdrag zorgt ervoor dat mensen met een beperking de zelfde rechten krijgen als mensen zonder handicap. Mensen met een (chronische)-ziekte of handicapt horen ‘gelijkwaardig’ aan de samenleving deel te kunnen nemen. Waarom zou je als je het toevallig niet getroffen hebt met je gezondheid bepaalde rechten verliezen? Volgens de SP zijn mensen niet gelijk, maar wel gelijkwaardig. Juist door te zeggen dat mensen niet gelijk zijn erken je verschillen tussen mensen. Die verschillen zijn er altijd en overal: Mannen en vrouwen, ziek en gezond, sportief of niet sportief en ga zo maar door. Juist door deze verschillen te respecteren tussen mensen creeër je gelijkwaardigheid. Ondanks dat we verschillend zijn is de een nooit méér dan de ander. Willen we deze gelijkwaardigheid respecteren dan vereist dat een brede tolerantie in de hele samenleving, zonder elke vorm van discriminatie en achterstelling. Zodoende is de SP groot voorstander van dit Internationale verdrag, juist omdat de een nooit méér is dan de ander!

Wat is dan het probleem?
Dit VN-verdrag zorgt ervoor dat gehandicapten mensen niet langer achtergesteld worden van hun rechten. Geweldig nieuws dus, en goed dat Nederland dit ondertekend heeft.
Máár ondertekenen is één… En uitvoeren is twéé. Tot op de dag van vandaag is dit VN-verdrag niet ingevoerd in de Nederlandse wetgeving. Het verdrag is dus niet omgezet in Nationale wet-en regelgeving. En waarom dan niet? Men wil immers eerst weten wat het kost.

De constatering is dus als volgt: Momenteel hebben gehandicapten in Nederland minder rechten dan mensen zonder handicap, omdat niet bekend is hoeveel het ‘geven’ van deze rechten gaat kosten. Ik vind het werkenlijkwaar belachelijk dat dit punt om financiële redenen uitgesteld wordt.

Laten we gelijkwaardigheid tussen gezond en minder gezond nou eens een Internationale verplichting maken, in plaats van een kwestie van goodwill!

De oplossing is simpel!
Als het aan de SP ligt dan gaat Nederland het verdrag inzake de rechten van personen met een handicap van de VN met spoed goedkeuren en invoeren. Dat is een kwestie van beschaving en fatsoen.

”Een land zou beoordeeld moeten moeten worden op de wijze waarop zij omgaat met de zwakkeren in de samenleving”